#نظر_جرج_کرزن_درباره_ایل_تیموریایل تیموری؛ یکی از نام‌های کهن و کمتر گفته‌شده در تاریخ سرحدات خراسان. جرج کرزن، در کتاب ارزشمند «ایران و قضیه ایران»، تیموریان را از جمله طوایف چهارایماق می‌داند؛ جماعت‌هایی کوچ‌نشین که در گستره مرزی ایران و افغانستان رفت‌وآمد و سکونت داشته‌اند.به روایت کرزن، بخش بزرگ...

اگر روزی از من بپرسند، خانه‌ات کجاست؟ می‌گویم: جایی در شرقِ خراسانِ کهن؛ آنجا که باد، آزادانه می‌وزد و آفتاب، بر دشت‌هایش می‌تابد؛ جایی که نامش #طی‌باد. است. سرزمینی ساده، اما پر از قصه؛ پر از خاطره؛ پر از مردمانی که هر کدام، بخشی از تاریخش را ساخته‌اند. و من خوشحالم که از این خاک می‌نویسم، از این ن...

ابوالمفاخر یحیی باخرزیدر لابه‌لای متون کهن اسلامی، آگاهی چندانی از سال‌های نخستین زندگی و دوران رشد و بالندگی ابوالمفاخر یحیی باخرزی در دست نیست. آنچه مسلم است، وی نوه‌ی شیخ سیف‌الدین باخرزی، از بزرگان تصوف خراسان بود که جایگاهی ویژه در میان علما و مشایخ زمان خود داشت. ابوالمفاخر در قرن هشتم هجری، د...

در خانه‌های روستایی تایبادفرش فقط یک زیرانداز نیست؛ بخشی از زندگی است. هنری که بیشتر به دستان زنان و دختران سپرده شده و از کودکی با آن بزرگ می‌شوند. قالیبافی برایشان هم کار است، هم روایت؛ روایتی از صبر، زمان و نقش‌هایی که آرام‌آرام جان می‌گیرند. دارهای قالی در بیشتر فصل‌ها برپاست، اما زمستان‌ها جان ...

باخرزِ کهن، صدای مانده در خاک....«تا فراق تو منِ دلشده را پیش آمد به صد اندوهِ غم و درد و بلا پیش آمد…»گر دهد دست که روزی به وصال تو رسم با تو گویم که مرا بی تو چها پیش آمد..شاعر خواجه علاءالدین علی صانعی...منبع... تذکرة مجالس النفایس علیشیر نوایی در منطقه تاریخی رِزه..قبرستان تاریخی #شاهزاده_قاسم. ...

پلی به گذشته؛ آیین‌های رمضان در سرحدات تایباددر سرزمین بادهای شرقی و دشت‌های بی‌انتها، در حوالی تایباد و روستاهای سرحدات، رمضان فقط یک ماه نبود؛ یک «حال» بود، یک هوای تازه که از کوچه‌های خاکی می‌گذشت و بر دل‌ها می‌نشست. شبِ پیش از فرارسیدن ماه مبارک، عالمِ و بزرگ محل همراه با جمعی از مردان و نوجوانا...

#ملک_باخرزی | پژواک یک شاعر خراسانی از دیار باخرز کهن...تاریخ ادبیات خراسان کهن تنها به شاعران پرآوازه خلاصه نمی‌شود؛ در میان برگ‌های کهن آن، نام‌هایی دیده می‌شود که هرچند کمتر شناخته شده‌اند، اما سهمی ارزشمند در میراث شعر فارسی داشته‌اند. ملک باخرزی یکی از همین چهره‌هاست؛ شاعری از دیار باخرز کهن که...

به بهانه آغاز تابستان..تابستان در تایباد یعنی... فصل هندوانه‌های شیرین، خربزه‌های خوش‌عطر، انگورهای روچه، عسکری و لعل قرمز که زیر آفتاب داغ تابستان به شیرینی می‌رسند و زردآلوهای خوافی که عطرشان در کوچه‌باغ‌های مهروس می‌پیچد.تابستان یعنی پالیزهای گرمه در مهروس؛ دشتبون‌ بودن .از سپیده‌دم تا غروب، چشم‌...

دِرو؛ خاتمه یک رنج، آغاز یک جشندر دشت‌های گندم‌خیز تایباد، دِرو تنها بریدن خوشه‌ها نبود؛ روایتی بود از همدلی، بخشندگی و باور به برکت. هر خوشه‌ای که با داس بر زمین می‌افتاد، نشانی از ماه‌ها تلاش و امید کشاورز بود.. رسم بر این بود که با خاتمه یافتن برداشت یک مزرعه، دروگران بی‌درنگ راهی مزرعه‌ای دیگر ش...

#ملک_باخرزی | پژواک یک شاعر خراسانی از دیار باخرز کهن...تاریخ ادبیات خراسان کهن تنها به شاعران پرآوازه خلاصه نمی‌شود؛ در میان برگ‌های کهن آن، نام‌هایی دیده می‌شود که هرچند کمتر شناخته شده‌اند، اما سهمی ارزشمند در میراث شعر فارسی داشته‌اند. ملک باخرزی یکی از همین چهره‌هاست؛ شاعری از دیار باخرز کهن که...

#نغمهٔ_طی_باد.....چو دوتارِ کهن در بادِ سرحد نغمه سر سازد، دلِ خسته ز آوازش رهِ باغِ سحر بازدز گنبدهای مولانا صفای عشق می‌بارد،نسیمِ صبح در صحنش غبارِ غم فرو ریزدنگهبانِ زمان، میلِ کرات استاده در صحرا،که از تاریخِ این مرز و بوم، افسانه‌ها گویدرباطِ کهنِ عباس‌آباد، آرامِ رهپویان،هنوز از گامِ کاروان، ...

u200d تا خراسان کهن راهی نیست.. نوروز متفاوت 1403میزبان شما در شهرستان #تایباد. هستیم.. نگاهی به مسجد و مزار #شاهزاده_قاسم. شهر #مشهد_ریزه. #تایباد. #خراسان_رضوی. مربوط به دوره #صفویه.#تایباد_را_باید_دید. + نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم بهمن ۱۴۰۲ ساعت 9:46 توسط Ali mirzaie  |  Adblock test (Why?)

گوشه ای از مَـتَـل های قدیمی #تایبادی'>تایبادی.به لهجه #طی_بادی.تقدیم به شما #مـتـل.ها قصه های کوتاهی هستند با مضامینی لطیف و سرگرم کنند یا قسمتی از آن معمولاً به صورت شعر یا مقفع یا شبیه بحـر طویل است متل ها رو در گذشته مادربزرگ، پدربزرگ ها تایبادی شب ها در ابتدای داستان برای بچه ها می گفتند.. نَـن...

به بهانه ثبت جهانی کاروانسرای تاریخی عباس آباد تایباد..نگاهی به کاروانسرای تاریخی عباس آباد تایباد...

گوشه ای دیگر از آداب ازدواجِ قدیم.در فرهنگ مردم #تایباد. و باخرز... کُـوش به پا کُـنی ( کفش به پا کردن )قدیم که لباس و کفشی که خانواده ی داماد برای عروس می آوردند در شب حنابندان بر تن عروس توسط همان زن خوشبخت پوشانده میشدکفش ها معمولا سفید انتخاب میشد و چون در گذشته عروس خانم هرگز به بازار جهت خرید ...

#حکایت..اعرابی در سفر دریا بود. موجی بزد و کشتی را در هم شکست و او بر تخته بماند تا بساحل رسید. وقتی گذرش بر لب دریا افتاد اضطرابی ندید. گفت: ما را بحلم می فریبی که من از سخط تو عجایبها دیده ام. دلهاء پاکان چون آب است و آب پیوسته به حرکت باشد که نسیم سحر چنان به تعجیل مراحل بیابان را قطع کند و بوی و...

هنر #کاشی_کاری. ( معرق کاشی) از عناصر مهم در معماری ایرانی بعد از اسلام است که به جهان اسلام سرایت کرد. تعریفی که فرهنگ #دهخدا. از کلمه #کاشی. دارد اینچنین است: ” نوعی از خشت تنک باشد که نقاشی کنند و آبگینه ی ساییده بر روی آن بمالند و بپزند چنانکه شبیه به چینی شود .آوندی است معروف که مثل ظرف چینی در...

طايفه سیاه جُل.. طایفه #سیاه_جل. (سیاه جامه) ساکن در #مشهدریزه. #تایباد. که شاید نام شان از جهت تشابه وجه تسمیه بی ارتباط با مسوده ها یا سیاه جامگان ابومسلم خراسانی نباشد. چون در قدیم الایام دسته ها و قبایل و طوایف گوناگون برای خودشان نام هایی نظير سرخ جامگان و سیاه جامگان را بر می گزیدند و رنگ سبز ...

شعری دیگر به گویش تایبادی... پِـلَـخمـونِ نِـگـا... بِـه پِـلَـخمـونِ نِـگـاهِ تو که مِـه نِگا مُـنُـم مِثلِ خاطی مِمَنُـم که پِنـدِرُم خِـطا مُـنُـم مِدَنُـم گُـنا دِرَه نِـگـا کُنُـم بـه روی تـو پَـس بِرِی چی کَش مُدُم نِگاه خور گُنامُنُم اَخِه ای دِل که به دستِ مِه نیه بِرِی همی دلِ خور به چیشـم ...