نغمه تایباد

#نغمهٔ_طی_باد.....

چو دوتارِ کهن در بادِ سرحد نغمه سر سازد،

دلِ خسته ز آوازش رهِ باغِ سحر بازد

ز گنبدهای مولانا صفای عشق می‌بارد،

نسیمِ صبح در صحنش غبارِ غم فرو ریزد

نگهبانِ زمان، میلِ کرات استاده در صحرا،

که از تاریخِ این مرز و بوم، افسانه‌ها گوید

رباطِ کهنِ عباس‌آباد، آرامِ رهپویان،

هنوز از گامِ کاروان، هزاران خاطره بوید

«طی باد» قصه‌خوانِ این دیارِ آفتاب و باد،

ز دوتار و میل و مولانا، ترانه می‌سراید

بمان ای نامِ نیکِ سرحداتِ خاورِ ایران،

که تا باد است و خاک است، یادِ تو هرگز نمی‌میرد

Ali Mirzaie Taybad.....