فرش بافی در تایباد

در خانه‌های روستایی تایباد

فرش فقط یک زیرانداز نیست؛ بخشی از زندگی است. هنری که بیشتر به دستان زنان و دختران سپرده شده و از کودکی با آن بزرگ می‌شوند. قالیبافی برایشان هم کار است، هم روایت؛ روایتی از صبر، زمان و نقش‌هایی که آرام‌آرام جان می‌گیرند.

دارهای قالی در بیشتر فصل‌ها برپاست، اما زمستان‌ها جان تازه‌ای می‌گیرد؛ روزهایی که سکوت روستا با ضرباهنگ دست‌ها و گره‌ها شکسته می‌شود.

گذشته از قالی و قالیچه و پشتی که امروز رواج دارد، در سال‌های دور، بافته‌هایی چون کناره، توبره، قروت‌دان، پاردم و افسار نیز از دل همین دارها بیرون می‌آمد؛ بافته‌هایی کاربردی که نیازهای زندگی را پاسخ می‌دادند.

دار قالیبافی، چه افقی بر زمین و چه عمودی، از چهار چوب ساده شکل می‌گیرد؛ مستطیلی که «باهو»، «سر باهو» و «ته باهو» آن، چهارچوب خلق نقش‌هاست.

در قالی‌های #تایباد، گل‌ها زبان دارند؛

از #گل_ترکمنی با لوزی‌های پی‌درپی،

تا #گل_ستاره. با درخشش نقش در دل لوزی،

و #گل_تونه‌ای. با حاشیه‌های کنگره‌دار که نامش را از روستای #تونه گرفته است.

نقش‌هایی که نه‌فقط دیده می‌شوند، بلکه روایت می‌کنند...

کانال #طی_باد.

https://telegram.me/taybad054