ملک باخرزی شاعری از باخرز کهن

#ملک_باخرزی | پژواک یک شاعر خراسانی از دیار باخرز کهن...

تاریخ ادبیات خراسان کهن تنها به شاعران پرآوازه خلاصه نمی‌شود؛ در میان برگ‌های کهن آن، نام‌هایی دیده می‌شود که هرچند کمتر شناخته شده‌اند، اما سهمی ارزشمند در میراث شعر فارسی داشته‌اند.

ملک باخرزی یکی از همین چهره‌هاست؛ شاعری از دیار باخرز کهن که در سده نهم هجری می‌زیست و نامش در منابع معتبر ادبی، از جمله مجالس‌النفائس امیرعلیشیر نوایی، ثبت شده است.

هرچند دیوان او تا در زمان حاضر به دست ما نرسیده و تنها ابیاتی پراکنده از وی باقی مانده است، اما همان اندک اشعار نیز از لطافت بیان، استحکام زبان و نگاه عاشقانه او حکایت دارد.

از جمله سروده‌های منسوب به او:

در چمن صبح به بوی تو گذاری کردم

روی گل دیدم و فریاد هزاری کردم

آتش زدهٔ عارض آن سروِ روان را

تا آب دهد دیدهٔ صاحب‌نظران را

و آن بیت مشهور که هنوز طراوت خود را حفظ کرده است:

صد قصه گر ز لیلی و مجنون روایت است

پیش حدیث عشق تو این‌ها حکایت است

شناخت و بازخوانی شاعرانی چون ملک باخرزی، تنها ادای دین به گذشته نیست؛ بلکه تلاشی برای زنده نگه داشتن هویت فرهنگی و ادبی خراسان بزرگ و منطقه سرحدات و معرفی گنجینه‌هایی است که در گذر زمان، کمتر دیده شده‌اند.....

همراه با کانال #طي_باد. در تلگرام

پنجره‌ای به فرهنگ و هویت سرحدات خراسان کهن....

https://telegram.me/taybad054