دو تا یارِ گرفتم بم جوانی /
یکی تیبادی و یک نَشتیفانی /
به قربان سر او تیبادی شم /
که دولت بم سر او نَشتیفانی /
.......................................................
الا دختر تو را مایم چی می گی /
چرا با مادر پیرت نمی گی /
مِ که با مادر پیرم بگفتم /
تو را با مِ نمی دن تو چی می گی /
.......................................................
همه می گن که کبری جان سیایه /
سیا نَگِن که بدِ مِ میایه /
سیاهی با جوان عیبی نداره /
تمام خط قرآنم سیاهه /
......................................................
دو صد پونه یکی نعنا نمی شَه /
دو صد دختر یکی زهرا نمی شَه /
تمام خواف و باخرزِر بگشتم /
مثل زهرا یکی پیدا نمی شَه /
....................................................
دمِ کاریزِ #طي_باد. ماهی داره /
دو چشمای کور من روشنایی داره /
که آروم جِغ کنم دلبر نفهمه /
بلند جغ می کنم رسوایی داره /
....................................................
برچسب:
نویسنده: ساناز صالحپور