ادبیات شفاهی تایباد .. خراسان رضوی ....لالایی ها

گنجینه ارزشمند ادبيات شفاهي #تايباد.
خراسان رضوی
لالایی های دو کلیمِگی...

لالا لالا بلند تو
قناویز سینه بندِ تو
کی برّه ی مِ ر بغل گیره؟
همو عمه ی قشنگِ تو..!

لالا لالا گلِ دشتی
همه رفتن تو برگشتی
خداوندا تو پیرش کُ
خط قرآن نصیبش کُ

هی اللّه جان گل گورجَه
دو تا کفتر لب بُرجَه
یکی ذکر خدا می کرد
یکی بِرَّه ر دعا می کرد..

لالا لالا گُل خشخاش
بابات رفته خدا همراش
بابات رفته به هِل چینی
بیاره قند و دارچینی..

هی اللّه جان تو از قندی
که از مُلکِ سمرقندی
تو را نفرین نخواهم کرد
که تو بِرَّه ی کِرامندی.

لالا لالا عسل باشی
دعا کردم پسر باشی
به هر مجلس که بنشینی
تو جادارِ پدر باشی

هی اللّه جان گل گندم
که گاز تو ر کجا بندم
سِبَنجِ تَر بسوزانن
که کور شَه چیشکای مردم..

لالا لالا گلِ سَر سَر
خدا کرده تو را دختر
کِلونک شی، سِفِدبخت شی
بیا بنشین بَرِ مادر..

لالا لالا گلم باشی
کِلو شی همدمم باشی
کلام الله تو پیرش کُ
زیارت ها نصیبش کُ ..

هی اللّه جان گل نارُم
تو قیطون قلمکارُم
ازُم زورِ که تو ر مایُم
تو ر بَم زمی نَمِقزارُم...